Okt. 2011

De gullen van Langeland

 (Rindert Procee)

Dag 2

Dinsdag geprobeerd met zagers  geaasde wapper lijnen

Dag 4

We vangen op verschillende plaatsen 48 gullen, geep, schol, tarbot, makreel, alles aan de wapperlijnen.

Dag 5

De eerste gul is 80 cm en weegt  5.5 kg

De tweede is 90 cm en 6.8 kg

Verder vangen wij ( boot Pescador ) nog 7 gullen van rond de 60 cm

        Rindert's zoon Richard.

Gul vangen bij Fehmarn aug. 2011

Op 19 augustus reizen we weer af voor een viswekend in Fehmarn

vismaat van Sipke	Sipke met een mooi gekleurde gul

Visser groet Rindert Procee                       Sipke v.d. Wal

HARDE WIND OP FEHMARN

FEHMARN- “Hoe is de wind, Piet” riep Sipke zaterdagmorgen vanuit z’n kooi. In m’n onderbroek was’k in de schemering op zoek naar de wuivende boomtoppen. Achteraf bleken de poesters flink bepalend voor onze zeeviskansen.

Met een uitgedunde selectie (twee boten, vier man) was de FC Zeenon ditmaal afgereisd naar het Duitse eiland nabij Denemarken. We hadden begrepen dat Peter en Marc in het laatste weekend van september met succes in het Oostzeese hadden gevist. Dit eerste weekend van oktober waren wij (Tjipke, Richard, Rindert, Piet) aan de beurt. Bij aankomst bleek het onafscheidelijke trio Noeme, Rein en Cor ook al aanwezig.

Na vrijdagmiddag de boten te hebben gelost, werd het appartement in Landlord Kopendorf ingericht. We sloten de dag af met een goede maaltijd bij Kaap Orth en een paar borrels in thuishaven Kopendorf.

Zaterdag werd het vissen. Als aas hadden we prima pieren van het wad bij Peassens-Moddergat en twee kilo verse mesheften van de Groninger Macro. De wind was acceptabel en gestaag stoomden we op naar het Grossenbroder Steinriff. Al snel werd er gevangen. Mooie scharren, een paar botten en een enkel gulletje. Na ongeveer een uur of drie-vier leek de stroming af te zakken en bleven ook de beten uit. Beide boten hadden een mooi maaltje. ’S avonds

een prima maal Macaroni van kok Richard en later op de avond vers gebakken visfiletjes van Rindert. Alles werd smaakvol weggespoeld met een drankje.

Zondagmorgen werden we met ‘prachtig’ weer wakker, wel een prima temperatuur, geen regen, maar ook ……een rottige wind (volgens de kenners veroorzaakt door de rand van een stevig hogedrukgebied boven Polen). Tegen beter weten in toch nog even proberen. Een halve kilometer buiten de haven van Orth storten de boten zich echter zo nu en dan met de snuit in een diep gat. Het Steinriff was niet te halen en dus maar terug. De rest van de zondag werd het niks. We hebben nog wel even geprobeerd vanaf de kant onder de zo karakteristieke brug maar zonder succes.

Na wat speurwerk en het inwinnen van informatie bleken we maandag wel gebruik te mogen maken van de helling van het werfje in Fehmarnsund, een plek onderaan de brug, te bereiken via Avendorf. Moesten we wel om 7 uur d’r zijn en om 12 uur d’r weer uit. Op maandag heel vroeg uit de veren en in het donker met de boot/trailer richting de brug. Na aankomst had Rindert het al snel door: “Dit wordt niks” . Teleurgesteld terug naar Kopendorf, schoonmaken en om 9 uur huiswaarts. Terugkijkend natuurlijk wel weer een gezellig lang weekend, goed verzorgd door vader en zoon Procee. Alleen die rotwind, dat stond niet in ons draaiboek.

Medereizigers, Sipke, bedankt!

Piet (Zeenon 5)

FEHMARNTRIP EIND SEPTEMBER 2009

Met drie ervaren en twee debutanten-boten vertrokken we vrijdagmorgen in de ochtendschemering richting het Duitse Sleeswijk-Holstein en wel naar het, bij Zeenonners bekende, eiland Fehmarn.

Voor de vier nieuwelingen, maar ook voor de zeven oudgedienden, was het toch wel even spannend. Vader Rindert met zoon Richard uit Surhuisterveen en het duo Sipke uit Goutum met de voor hem onbekende verse Zeenonner Piet uit het nog net Groninger De Wilp in de boot waren nieuw. Daarnaast moest dit toch grotendeels Friese kwartet met de oudgediende Groningers en Drenten een paar dagen op reis (“as ze nou mor niet Fries goan proat’n….”). Op de verzamelparkeerplaats bij Nieuweschans was het ijs snel gebroken. Door Peter werd nuttige vaar- en visinformatie uitgedeeld en handenschuddend werd er kennis gemaakt. Na een vlotte, voorspoedig reis kwam de verbindende Fehmarnsund-brucke en de zonnige zuidkant van het eiland in beeld. Het eiland, waar je gebruikelijk recht overheen jakkert op weg naar de boot Puttgarden-Rodby, zou voor een paar dagen de plek zijn om te vissen en de ‘kop even vrij te maken’.

Binnen een uur of zes/zeven waren we dus in een totaal andere (Duitse) wereld. De vele kale akkers kleigrond kenden we wel, maar de dorpjes waren verrassend knus, in de grote statige boerderijen waren op dit moment veel ‘zimmer frei’. In onze knots van een boerderij zaten moderne appartementen waar het prima vertoeven leek. Na het uitladen van de tassen rap naar wat ons allen boeit: Het Water. Voor mij was alles nieuw, mag graag op of bij het wad rondstruinen, ben regelmatig op Terschelling als strandvisser en ga zo’n twee keer per jaar met de Dageraad naar zee of vanuit Den Helder met een groepje het viswater op. Een eigen visboot heb ik niet en k’was dus hartstikke blij met Sipke z’n vraag of er een bootsmaat met hem naar Fehmarn wilde. Snel met m’n werk geregeld en administratief aangemeld bij Noeme. De kilo’s kabeljouwen/ gullen van twee jaar geleden en daarvoor moesten we vergeten zei Noeme. Kabeljouwen zijn er niet meer. Wel grote maatse platvissen. Vissen zou me wel lukken, had nog een voorraadje bevroren mesheften als aas meegenomen en het materiaal was verder op orde. Varen echter zou lastiger worden. Was maagd ten aanzien van kleine zeevisbootjes en zelfs de touwknopen bij het aanleggen beheerste ik niet. Wel was ik een ervaren zeezieke. Zaterdagochtend denderden we al snel de haven uit op weg naar de wiergronden in de buurt van de haven. Het ingeslikte pilletje Primatour heeft m’n bloedbaan niet kunnen bereiken want al snel keek ik scheel, sprak nog minder dan normaal en vervolgens gulpte het verkwikkende ontbijt richting scharren en botten. Maat Sipke snapte wat er moest gebeuren: wegwezen en op zoek naar een beschutte plek aan de oostkant van het eiland. Voorbij Staberhuk vonden we een prachtige plek nabij Katharinnenhof. Mooie scharren en de krentenbollen smaakten weer prima!

De volgende dag werd met recht een ZONdag. Prachtige omstandigheden. De 50 mg Cinnarizinne van Noeme deed z’n werk en na een half uurtje scharren in de buurt van de haven begon het toch te kriebelen…. Misschien was er toch wel kabeljauw…. Na overleg met een paar boten een dik uur varen naar de roemruchte Ton 5, een richel op 25 meter diepte in de vaarroute boven het eiland tussen de Duitse en Deense kust. Dat dit de juiste locatie was bleek wel uit de aanwezigheid van twee Duitse sportvisboten. De hoop op maatse gul bleek echter ijdel. Noeme had gelijk: Ze (de kabeljauwen) waren er niet. Met een roodverbrande kop waren we rond vier uur terug in de haven. ‘s Avonds weer lekker uit eten en na het borrelen in bed. Maandag. Strakke wind, weinig kans om te vissen. Wel nog eventjes met de boot buiten de haven geweest, maar nee, dit werd niks. De enigen die het aandurfden deze dag waren Jur en Jan. In de beschutting van de baai bij de brug visten ze een aantal platters, maar ook een mooie set gullen uit het water.  Noeme, Cor en Rein genoten van hun vrije dag in de buurt van de boerderij. Even geen telefoon. Wij (Mark, Peter, Sipke, Piet) besloten tot een rondje Fehmarn (sightseeing) om dit vervolgens af te sluiten met een uurtje strandvissen. Het kustgebied en de dorpjes zijn prachtig en aan de noordzijde van het eiland is het rustig op zee (hier hadden we met de boten wel kunnen vissen). Op een mooi strandje bij Klausdorf vissen we met de boothengels, echter zonder succes. De Duitse vissers zoeken een plekje voor het avondvissen. Hun bedoeling is gul. De Klausdorfer strandcamping biedt trouwens naast het strandvissen ook een paar appartementen, een trailerhelling en is als locatie dichtbij de scheepvaartroute met diep water. Misschien iets om in de toekomst te proberen.

Na ‘Rundum Fehmarn’ staat in het appartement de spek en bonen van Cor klaar. Na deze goed vullende, smaakvolle klassieke maaltijd komen de diverse flessen corn op tafel, Noeme steekt de stekker van zijn computer in een grote muziekkast en laat de tonen denderen, Peter spreekt de groep toe en verblijdt de deelnemers met Clintons whisky, een flesje corn tegen zeeziekte, een weidelijke gullenmepper maar ook een tweedelige vissendoder. Inmiddels is Fehmarn’s krankenschwester Mirjam aangeschoven en al snel heeft Jur haar in de armen voor een dans.

De volgende dag vertrekken we vroeg. Heb als nieuweling een paar prachtig mooie visdagen beleeft en heb zeker niet het gevoel alleen voor spek en bonen mee te zijn geweest. Het regent en de bomen worden geel en ontbladeren. Het lijkt erop dat de zomer dit weekend ten einde is en dat de herfst begonnen is.

Sipke, medereizigers, regelaars bedankt ! T' was heel gezellig.

Piet (Zeenon 5)

September de 26^e was het weer zover dat de Zeenon zich verscheepte naar Fehmarn. Na een redelijk vlotte reis kwam de vloot aan in Koppendorf.

Zaterdags was het proefvissen geblazen, enkele boten voeren naar de wrakken maar de meeste bleven in de buurt van de haven. Er werd redelijk gevangen.

Wij (dat zijn Jur en Jan) gingen de eerste dag op de platvis in de buurt van de vuurtoren. Het liep als een trein grote scharren, botten en af en toe een schol sloegen we aan de haak. Wij vingen de gehele dag goed.

De volgende dag maar weer op de platvis want de gul liet het toch afweten. Er werd een stuk slechter gevangen dan gisteren.

Even uitbuiken om daarna over te gaan naar de wedstrijd resultaten. Noeme nam het woord en gaf aan dat de prijzen beschikbaar zijn gesteld door de Leegte in Assen (een hengelfoedraal, een boothengel, een fileermes, een fileerhandschoen en een rol vissnoer) verder is een wisselbeker beschikbaar voor de gewichtskampioen en een voor de grootste vis.

Hieronder is de uitslag weergegeven van Fehmarn najaar 2008.

Afsluitend denk ik dat we een superweekend hebben gehad, met uitstekend weer en veel gezelligheid.

De organisator Noeme wil ik namens allen bedanken voor de voorbereidingen voor deze prachtige vistrip naar Fehmarn.

Met vriendelijke groet,

Jan   

     Bé H.. met een mooie gul

De Hoekse en Kabeljauwse twisten in Nijborg.

 In overleg met Jur Wiering en Noeme Mennes konden wij Kor en Anne de twee plaatsen in de woning wel in vullen. We hebben ons aangemeld via de email en kregen de complete beschrijving van Peter Meulenberg toegestuurd, waar alles zeer uitgebreid instond.Vrijdag 30 maart haalden wij nog even wat zeepieren en zagers uit Zurich, dit ligt niet in Zwitserland maar in Friesland, voor de duidelijkheid van de Groningers onder ons.

  Wij vertrokken op zaterdag 31 maart om 6 uur van huis, naar het verzamelpunt te Nieuweschans. Om acht uur zouden we daar vertrekken. Eerst nog wat lekkers gegeten van Cor van Wijngaarden. Het wachten was nog op een boot met bemanning, die hadden hun paspoort thuis laten liggen, en zo gingen wij met  een boot minder onze reis vervolgen.

  Dit document hadden ze niet nodig, alle gebouwen op de Duitse en Deense grens waren afgebroken, ook geen douaneambtenaren meer te bekennen die hebben geen onderkomen meer.

 Om 16.45 uur reden we Nijborg binnen, de sleutels werden opgehaald bij een plaatselijk hotel. Aangekomen bij de huurwoning, hebben we eerst kennis gemaakt met de andere leden die al eerder vertrokken waren. De sleutels die ons overhandigd waren, pasten niet op de sloten van deze deuren, even op de achterzijde proberen, hier was een deur niet goed afgesloten, daar door konden we dan ook naar binnen.

 Het weer was prachtig, iedereen op het terras voor een hapje en een pilsje, hier werd besloten om met een groepje in Nijborg wat te gaan eten. Bij de Chinees om een menukaart gevraagd, ja wat ga je bestellen als het er niet in het Gronings op staat, maar we kregen haar toch aan het verstand wat we wilden eten. Onder het eten vroeg Noeme mij om een stukje te schrijven over deze dagen, als nieuwkomer was dit toch geen probleem vond iedereen.

  Na een goede nachtrust stond er een lekker ontbijt klaar. Met volle moed gingen we naar de trailerhelling, dit is een mooie trailerhelling en niet te stijl en voor alle auto’s te gebruiken, het trailleren kon dan ook zonder waadbroek plaatsvinden. De zondag werd gebruikt om het water te verkennen. Er stond weinig wind en de zon scheen uitbundig. Het verschil in de bodem was groot met dikke keien, waar aan men de mooie pilkers kon verspelen. De vis zat op een diepte van 18 t/m 25 meter, er werd redelijk gevangen maar ook veel ondermaatse vis. Op de worm vingen wij ook mooie schar.

   De slijtstrip van onze boot was zondag met het trailleren los gegaan, en het water kwam in de dubbele bodem, dit moest eerst gerepareerd  worden, de gehele maandag ochtend ging daar mee heen. En we konden dinsdag dan ook weer mee doen, later op de dag kwam er toch nog water door een schroefgaatje.

  Maandag ochtend gingen 7 boten te water om de wedstrijd te vissen, het was mooi rustig weer met veel zon. De vangsten waren voor de een beter dan voor de ander, en het zat dan ook tussen de 12 en 38 kg, dit was toch redelijk goed te noemen voor vreemd water. De weging werd gedaan door Noeme, waarna iedereen de vis kon fileren, en na deze zware werkdag waren we toe aan een pilsje, een borrelnootje en een stukje Groninger droge worst waarvan de kruiden uit Friesland komen die de smaak aan de droge worst moest maken. Na de borrel stond er een heerlijke maaltijd klaar, die door onze kok Cor klaargemaakt was.’s Avonds met een borrel gingen er weer vreemde klanken over de tafel, die “naait” te begrijpen waren. Die Groningers blijven echt jaloers op een echte taal. Van maandag op dinsdag was het weer om geslagen naar harde wind. Wij wilden het toch proberen de verplichte reparatiedag moesten we weer in halen. Bij de brug aangekomen konden we het lood niet op de grond houden, geprobeerd met  500 gram was dit haast niet mogelijk, de wind wakkerde steeds meer aan en het liep op, de wind meter aan boord gaf tussen de 10 en 17 m.s aan. Via de marifoon werd er gevraagd of er nog te vissen was, na overleg bleven er drie boten in de haven. Wij hebben de luwte op gezocht en zo waren er meer, maar op een diepte van 5 meter geprobeerd te hebben en gezocht naar platvis en zeeforel zonder resultaat, zijn we teruggekeerd naar de haven. ‘s Middags was er nog even tijd om Nijborg te verkennen. Er staan nog mooie vakwerkhuizen en een slot die gesloten was, als we de volgende keer hier weer komen is de verbouwing achter de rug.

  De laatste avond word er altijd een  traditionele maaltijd geserveerd door kok Cor van Wijngaarden, met capucijners (grauaarten in het Gronings) met gebakken spek, uien en een augurk. Met deze voortreffelijke maaltijd kwam iedereen weer op krachten. Na deze maaltijd werd de prijsuitreiking gedaan door Noeme die bekend maakte hoeveel vis er gevangen was.

De uitslag:

1   Wout Floris en Wim Loos                             55,6 kg

2   Heyo en  Bé                                                  23,4 kg

3   Kasper en  David                                          22,4 kg

4   Martin  en  Maat                                            20,6 kg

5   Noeme Mennes en Cor van Wijngaarden       17,4 kg

6   Jur Wiering en Rein van de Molen                  16,9 kg

7   Peter en Leo                                                  12,2 kg

8   Anne Schotanus en Kor Spithof                        0    kg

 De wisselbeker ging deze keer naar Wout Floris en Wim Loos die kunnen hier weer een jaar lang naar kijken met het behaalde resultaat. De prijzentafel die verzorgd werd door HENGELSPORT EN SPECIAALZAAK “J.LEEGTE”  TE ASSEN, hier voor hartelijk dank namens de Zeenon en de prijs winnaars.

 Hierbij wil ik onze kok Cor van Wijngaarden en zijn leerling koks bedanken voor de goeie zorg. Namens alle deelnemers wil ik de organisatoren Noeme Mennes en Peter Meulenberg hartelijk bedanken voor deze fijne dagen.Volgend jaar zal er weer een trip zijn over de grens en het zou toch mooi zijn als het dubbele aantal boten mee zouden gaan doen, er zijn leden genoeg om dit te realiseren.

  Zeenon  88,

   Meer afbeeldingen onder de toets FOTO'S

Fehmarn April 2007

Op zondag 1 april s’morgens om 0700 vertrokken naar het Duitse eiland Fehmarn in de Oostzee Appie Löhr met Peter Swiers en Henk Mittendorff met Gert Luttmer. 

Bij Bremen aangekomen stonden Henk en Gert daar al op de afgesproken parkeerplaats te wachten om samen verder te gaan de reis verliep zonder problemen.

Rond 13.30 aangekomen op Fehmarn daar maar gelijk naar ons appartement op de Neuhof gegaan om de auto,s uit te pakken en het bier koud te leggen voor de avond.

De kachel brandde al in ons appartement het appartement was gerenoveerd van binnen en zag er netjes uit.

Toen maar de boten naar de haven gebracht en de eerste welkomst biertjes gedronken bij imbiss “Kap Orth” de lokale eilanders waren positief over de vangsten je moest ze alleen wel weten te vinden.

Dus maandag morgen vroeg op hetgeen niet meeviel omdat de eerste avond toch altijd een beetje bruiloft is.

Het weer was prima volop zon en windstil na een half uurtje varen aan het vissen op de ons bekende stekken, nou ik kan je vertellen ze zaten er volop heel veel groot slag Gul, ja eigenlijk mag je wel zeggen Kabeljauw, 60 a 70 centimeter was heel normaal met een uitschieter gevangen door Henk van 85 centimeter ruim 13 pond.

We vingen die dag rond de 100 kilo samen en waren dan ook zeer tevreden.

Dinsdag weer op tijd weg de wind viel tegen maar we besloten om toch weer naar de stekken te gaan van de vorige dag Henk en Gert vonden het te ruig en besloten halverwege om toch maar rustiger water op te zoeken, Appie en Peter gingen door.

We waren op de plek en ik zat de positie op de kaartplotter te controleren toen ik ineens een enorm gebrul achter me hoorde ik dacht aan een Zeeleeuw maar het bleek Peter, die was de vis aan het voeren zeg maar.

Dus wij ook maar terug want Peter zag er toch wel wat bleekjes en geel uit,bij de brug kwamen we Henk en Gert weer tegen en zijn daar dan maar uit nood gaan vissen.

We lagen een half uurtje te vissen wij hadden nog niks Gert had er ééntje gevangen,toen er een jachtje kwam aanvaren het bleek Politie te zijn en ze wilden onze papieren zien Vaarbewijs en Fischereischein als we ze even in het schepnet van oom agent wilden leggen.

Het duurde lange tijd en ik zag die agent steeds bellen ik dacht zou die Fischereischein niet in orde zijn die wij na de cursus Fischerprüfung dank zei de grote inzet van Peter Meulenberg toch nog hebben gekregen, maar het bleek allemaal prima in orde Peter langs deze weg nog bedankt voor de moeite die je voor ons hebt gedaan en waar wij nog vele jaren plezier van zullen hebben.

Gezien het weer en de slechte vangsten bij de brug besloten we maar naar de haven te gaan en bij “Kap Orth”maar wat vast en vloeibaar voedsel tot ons te nemen.

Woensdag redelijk goed weer dus maar weer naar de onze bekende stekken er stonden wel redelijke golven Gert die ving weer de eerste, na een uur vissen hadden wij nog niks dus maar zoeken op verschillende dieptes en ja we vonden ze deze dag samen ruim 160 kilo gevangen het begon gewoon op werken te lijken, wat een getakel soms met twee tegelijk van een pond of 6 pers stuk de zwaarste die dag was negen pond.

Leuk vissen dus je kon gewoon door vissen zodat je boot zou zinken zo veel vis zat daar maar ja we moesten ze ook nog schoonmaken dus zijn we maar gestopt.  

Donderdag ja helaas storm en de voorspelling voor vrijdag was niet beter dus maar besloten de boten er uit te halen en vrijdag weer naar huis te gaan in plaats van zaterdag wat achteraf gezien het weer een wijs besluit was.

Het nieuws van de goede vangsten van die Hollanders deed snel de ronde de gasten van de Neuhof klopten gewoon bij ons appartement aan de deur, als ze een maaltje vis konden krijgen het geen voor ons geen enkel probleem was.

Ze waren zo dankbaar dat toen wij vrijdags s,morgens vroeg weg gingen er een briefje voor de deur lag onder een grote kiezelsteen waar we nog eens heel vriendelijk bedankt werden voor onze vis.

Appie Löhr Zeenon 27 en Henk Mittendorff Zeenon 34 

Fehmarn 29 september t/m 3 oktober 2006

Voor de eerste keer mee met de club naar Fehmarn, een belevenis op zichzelf.

Na een voorspoedige reis met enkele (gezellige) tussenstops, werd om ± 15.30 uur het  haventje van Orth op Fehmarn bereikt.

Nadat iedereen de havenmeester een hand had gegeven, die met de andere hand een fles jonge jenever vasthield, gekregen van Noeme, werden de boten in het water gelaten.

In de Kaap van Orth werd de inwendige mens voorzien de nodige biertjes en patat+schnitzel, waarna koers werd gezet naar Kopendorf, waar wij ons onderkomen hadden geregeld

Na een gezellige avond, werd de volgende ochtend uitgevaren naar de wiergronden.

De vangst over de prachtige en zonnige dag was goed te noemen, wij hebben gedrieën ongeveer 25 kg gevangen, allemaal maatse gul, waarvan de grootse 76 cm was. 

Vol goede moed werd s´avonds gezamenlijk gegeten in Burg, waar de nodige tips en trucs werden gedeeld. De volgende ochtend zou de wedstrijd worden gehouden en gezien onze vangst van de vorige dag waren de verwachtingen hoog gespannen.

Vanaf 8.30 uur mocht iedereen uitvaren. Helaas waren wij van appartementnr. 5 iets verlaat, vanwege het gezellig samen zijn van de vorige avond. Aangekomen in de haven, bleek alras dat er slechts een paar boten waren vertrokken en de rest lag te wachten op de kop van de haven vanwege de plotseling opgekomen mist. Na een uurtje wachten trok de mist op en werd wederom de tocht naar de wiergronden ondernomen, waar de vorige dag goed was gevangen.

Klaarblijkelijk was de gul ook niet uitgevaren vanwege de mist, want wij hebben daar geen beet gehad. Vervolgens werd er koers gezet richting de Fehmarnsundbrücke, ook daar geen succes, de vangst van ons drieën, 1 gulletje(teruggezet). Die avond werd ons de teleurstellende weersverwachting van de volgende dag medegedeeld, harde wind!

Inderdaad op de maandagochtend bleek dat wind dusdanig hard was, dat op een enkeling na werd besloten de boten uit het water te halen. Vervolgens werd met de boten op de diverse trailers naar het appartement gereden. De middag werd besteed aan het verkennen van het eiland, waarbij een aantal trailerhellingen werden ontdekt.

 s´Avonds werd gezamenlijk een feestmaal genuttigd, bestaande uit kapucijners met uien en spek, die op voortreffelijke wijze door Cor en co was bereid, prima voer!

Na deze voortreffelijke maaltijd, werd het tijd voor de uitslag van de viswedstrijd met aantrekkelijke prijzen, die ook dit keer ter beschikking waren gesteld door Jaap Leegte uit Assen (voor alle visspullen) en het kledingmerk Björnson, waarvoor dank.

De uitslag:

1.         Wout Floris + Wim Loos                                       37,0    kg / prijs  koelbox

2.         Appie Löhr + Peter Zwiers                                                  7,6    kg / prijs  hengel

3.         Bob Buisman + Puck van Lier                                      3,6    kg/ prijs   hengel

4/5.      Jur Wiering + Rein van de Molen                           3,0    kg/  prijs  sweater

            Noeme Mennes + Cor van Wijngaarden                3,0     kg/  prijs  grijze trui

6.         Martin Feikens + Ed                                                    0,6    kg/  prijs  fleece jack

7.         Henk Mittendorff + Gerard Luttmer                          0,4    kg/  prijs  vistas

8.       Peter  + Marc Meulenberg                                          0,01  kg/  prijs  muts

             (zandspiering])

9.         Henk en George Kral en Henk Pel                      0,0    kg/ prijs   muts

De wisselbeker ging evenals vorig jaar naar de boot van Wout en Wim.

Ondanks de mist en harde wind, was de trip een geslaagd evenement en zeker voor herhaling vatbaar.

Zeenon 96 Henk Pel

Peter Swiers en ondergetekende zijn twee weken na de trip van de Zeenon alweer terug op Fehmarn.

Helaas hadden we met de trip van de Zeenon erg slecht weer en of mist waardoor we maar twee keer een middag  fatsoenlijk en veilig konden vissen maar we er toen wel achter kwamen dat de vis er wel was.

Ook de weersvoorspellingen leken nu erg goed alleen de eerste dag viel het wel erg tegen: uitschieters tot windkracht zeven, er was maximaal  windkracht vier voorspeld,dus besloten we maar om van Western Markelendorf naar Stabberhoek te gaan om in de luwte van het eiland te vissen. Er was daar wel wat minder wind maar het leek wel of de wind om het eiland heen gierde en het nergens echt rustig was.

Die dag hadden we toch nog twaalf kilo Gul en hadden we voor het eerst in al die jaren dat we er komen het eiland Fehmarn rond gevaren ook wel eens leuk om te doen maar dan met mooier weer.

De twee volgende dagen was het echt mooi weer en konden we naar de wrakken de ons wel bekende wrakken gaven niet zo heel veel vis en je ving er eigenlijk alleen s,morgens goed zo tussen 08.30 en een uur en 12.30 wat opviel was dat de sportvis boten en andere sportvissers om 14.00 ook allemaal waren vertrokken.

Misschien hangt dit samen met het tij of stand van de zon of zo.

Dus tijd zat om nieuwe wrakken te zoeken we hebben vele wrakken aangedaan sommige heel klein anderen gaven geen vis of waren niet te vinden maar we hebben er een paar bij gevonden die bij een volgende viswedstrijd van de Zeenon op Fehmarn wel eens een andere einduitslag zou kunnen geven.

De meeste bootvissers in de haven van Orth vingen zo,n twaalf stuks Gul per dag, ze waren dus ook hoogst verbaasd dat wij met bakken vol mooie maatse Gul cq Kabeljauw aan wal kwamen(wat maak je dan snel vrienden onder de collega bootvissers) gelukkig was het zee water maar vier graden dus de vis koel houden was geen probleem.

In die drie dagen dat we hebben gevist vingen we toch nog ruim honderd vijftig kilo mooie maatse Gul.

Nu maar hopen dat het weer hier ook eens mee gaat werken zodat we weer op onze eigen Noordzee los kunnen en niet zo ver weg hoeven te gaan al heeft dat ook wel wat.

Appie Löhr Zeenon 27

Trip naar Fehmarn 24 -  27 maart 2006

Na een voorspoedige reis arriveerden wij op het mooie en pittoreske eiland Fehmarn, zoals bekend gelegen in de Oostzee voor de Duitse kust. Om precies te zijn ligt dit wonderschone eiland exact op de grens van de Kieler Bucht  en de Mecklenburgerbucht en is ontstaan zo’n 20.000 jaar geleden toen door het smelten der ijskappen de waterspiegel steeg en zodoende dit gebied onder water is gelopen en er een zee is ontstaan waar wij nu zo lekker in kunnen vissen. Dit geldt tevens voor het gebied tussen grofweg Nederland en Engeland, nu ook wel aangeduid als Noordzee. Je ziet maar weer, toe waren er ook al problemen met het klimaat.

Genoeg wetenswaardigheden. We kwamen dus aan op Fehmarn en gingen eerst maar eens een boot huren want die hadden Puck en ik namelijk niet bij ons en da’s best wel lastig in een gezelschap van bootjesvissers die er allemaal wel eentje bij zich hadden. Dus op naar Burg en bij de heer Olaf Neumann (aardige vent!) een perfecte Arvor 21 met 80pk inbouw diesel gehuurd. Een echte vismachine zoals de volgende dagen wel zou blijken en die hadden we nodig want het nieuws deed de ronde dat er vreselijk veel gevangen werd en dat wilden wij ook! Wij gingen natuurlijk wel voor de prijzen die zeer vrijgevig door de sponsors ter beschikking waren gesteld. Die sponsors zijn Jaap Leegte in Assen alwaar je terecht kunt voor al je visspullen en het kledingmerk Björnson dat verkrijgbaar is door geheel Nederland. Nadat ik de boot naar het haventje van Orth had gevaren gingen we naar ons onderkomen, nu niet meer bij Anna Rave maar bij de bijzonder charmante Christa Ralph. Hier kwamen de andere deelnemers ook binnendruppelen en volgde een gezellige avond.

De volgende ochtend waren wij geestelijk klaar om te gaan vissen maar wat nu? Wind uit het oosten met kracht 7, temperatuur iets beneden 0 en af en toe een sneeuwbuitje eroverheen. Mannenweer dus en wij bleven dan ook nog maar even onder de dekens wachten tot het zou opklaren wat natuurlijk niet gebeurde. Na een uurtje toch maar besloten om het water op te gaan en het leek mij wel verstandig om richting Westermarkelsdorf te gaan zodat we daar in de luwte van het eiland konden gaan vissen. Dat bleek een misvatting want erg ver uit de kust wilden we niet gaan vanwege de hoge golven. Gedurende de hele middag hadden wij a. geen enkel teken van visleven en b. vingen wij niets. Klote dus en de andere vissers die het water op waren gegaan hadden ook maar een paar visjes per boot. Mooie terugvaart trouwens met spectaculaire beelden van bootjes die onder enorme waterfonteinen tegen de hoge golven in klapten. Maar ja wat moet je? Hopen dat het de volgende dag beter gaat en na weer een gezellige avond de volgende dag vol goede moed weer naar het water. Met heel veel fantasie kon je vaststellen dat de wind iets minder was en dat de hoeveelheid neerslag ook wat afnam.

Puck en ik weer ingescheept en de keus gemaakt om over bakboord richting brug en daarna naar Staberhuk te gaan. Zowel bij de brug als bij Staberhuk niks nakkes nada. Helemaal geen leven en daar word je op een gegeven moment wel wat moedeloos van moet ik zeggen. Ook de andere boten vingen matig. Na weer een gezellige avond de volgende ochtend vol verwachting vroeg weer op.

Hoera, de wind was gaan liggen en het was droog! Nadeeltje echter was dat er nu een dichte mist hing die op het water een zicht van minder dan 50 meter opleverde. Puck en ik namen de gok om uit te varen maar toen we de haven uitwaren deed onze plotter een beetje raar en gaf een totaal verkeerde richting aan. Omdat ik zo handig was geweest om het kompas niet in de gaten te houden wisten we niet meer waar we zaten en om ons heen zagen we slechts een witte muur. Dat voelt niet fijn kan ik jullie zeggen. We zijn toen voorzichtig rondjes gaan varen en knalden bijna tegen de damwand van de haven maar toen wisten we weer waar we zaten. In de haven met z’n allen gewacht tot het opklaarde wat volgens het weerbericht zou gaan gebeuren en dat klopte gelukkig. Nu richting gezet naar ton 5 en daar op de drift de hengels uit. En ja, het kan toch nog gebeuren, we vingen. En we vingen goed! Ze klapten er af en toe keihard op en da’s wel heel erg gaaf werk. Tegen een uur of half vier hadden we 16 mooie maatse kabeljauwtjes. We hadden er ook nog een aantal teruggegooid want onder de 50cm nemen we ze niet mee, laat nog maar lekker effe groeien denken we dan. Dat we daarom de wedstrijd net niet winnen nemen we voor lief, zo zijn we wel. Tijdens de terugvaart de vis schoongemaakt en gefileerd op de perfecte visplank op onze boot. Noeme kon nu eindelijk zijn nieuwe 90pk motor eens voluit laten lopen. Zijn boot, een Drama Rana 17 was er zelfs extra voor verstevigd met nóg meer roestvrij staal. Wij spreken vanaf nu dan ook maar van een roestvrijstalen boot met enkele polyester accessoires. Teruggekomen in de haven was de rest al aan het traileren en heb ik de boot weer teruggebracht naar Burg.

Alweer een gezellige avond en na de prijsuitreiking superlekkere kapucijners met spek, traditioneel ambachtelijk bereid door de Zeenonkok Cor. Bedankt Cor, het smaakte iedereen weer helemaal goed!

Het was al met al weer een hartstikke leuk weekend en iedereen heeft er weer van genoten, ondanks de slechte eerste twee dagen. Langs deze weg wil ik dan ook de organisatie namens iedereen bedanken voor alle energie en moeite die ingestopt zijn. Speciale dank ook voor de sponsors Jaap Leegte en Björnson. Tot de volgende keer.

Uitslag:

Bob Buisman

Oh ja, Wout, was die jas maar een keertje goed heet.

Noorwegen, mei 2005

Vrijdagochtend, 20-05 vertrokken Dries en ik richting Noorwegen. Allebei met gemengde gevoelens maar we gaan voor de vis! (voor Dries is deze visreis een reis zonder zijn vismaat Kor en voor mij een visreis die ik voor het eerst maak met het idee te zien en te beleven wat mijn overleden vader (Kor) daar in Noorwegen zocht en meemaakte).

Op naar Kiel voor een kleine cruise… geweldige overtocht met een prachtig schip.. de Color Fantasy.. moet je gewoon beleven. Het is wel heel erg prettig reizen, zes uurtjes naar Kiel (heel relaxed gereden), 19 uurtjes op de Fantasy waar je uitgebreid kunt eten, drinken en beleven en dan is het nog een kleine drie uurtjes rijden in Noorwegen naar het appartement BRUNVALL GÅRD. Deze eenvoudige maar nette appartementen zijn gevestigd in een oude boerenschuur waar alleen de buitenkant een heel klein beetje doet herinneren. Voor ons als vissers een perfecte plek! Slachtruimte en een grote diepvriezer staan tot je beschikking en na al het werk van de dag is het erg lekker slapen in al deze rust. (vergeet vooral een wekker niet, met het oog op de dan misschien wel zeer korte visdagen…)

Wij hadden zes volle visdagen voor de boeg! Na tien auto minuten (met boot achter onze bolide) staan we in Helgeroa. Dichterbij is ook een mogelijkheid om de boot te lanceren maar hiervoor wordt zo’n € 6,- berekend. In Helgeroa betaal je alleen de parkeergeld  ongeveer KR 50 per dag, mag ook meer zijn want je gooit maar wat in dat ding totdat hij de tijd aangeeft waarvan je denkt: dan stoppen we er mee….

Ondanks veel wind en regen waren er ook enkele rustige dagen. Om kort te gaan: EEN geweldige VIS stek! Je kunt bijna altijd vissen en vangen.. Onze vangst bestond uit: kabeljauw (de grootste ongeveer 90 cm), koolvis ( HEEL VEEL ), haring, schelvis, makreel en een rode poon.

Helaas is het met de grote jongens, de leng en de lom, niet gelukt. Wel hebben we een paar dieptes waar deze lekkere en sportieve vissen leven bezocht. Ja dan sleep je op meer dan 100 meter water… en dan maar balen dat het niet vangt. Of het waait te hard, of stroomt het toch te hard (en ze hebben hier slechts 30 cm verval!) en/of hebben ze vandaag gewoon geen honger of pesten ze ons wat. Wie zal het weten….  Dat het gebied zowel boven als onderwater vaccinerend is moet je maar geloven. Ik heb wel begrepen waarom Pa hier zo graag heen mocht gaan. Zo vaar je weg uit de haven van Helgeroa en weldra slaat de dieptemeter echt op tilt want hij moet over de 100 meter…. Later hebben we nog gevist op heilbot wat we gedaan hebben op een diepte van meer dan 200 meter… Nou das echt puffen om je lood weer op te draaien… laat staan dat er nog een visje aanhangt…….Dat er heeeeel veeeel vis rond zwemt merk je wel aan het aantal vals gehaakte vissen. Een prachtige bestemming om te vissen.

Wij hebben via Hans Boersma (www.fisharoundtheworld.com) kennis gemaakt met onze plek in Noorwegen en met Terje van het sportvisserij schip Viento wat een prachtig schip is waarmee maximaal acht personen mee kunnen op een (diep) zee vistrip. Een rot in zijn vak en een gedreven vissersman die zijn best doet om je visdag onvergetelijk te maken. Voor meer info:  www.temahavfiske.no 

Ik kan nog wel even doorgaan over dit mooie visland maar ik denk dat de ruimte op onze Zeenon site hiervoor te beperkt is!

Voor vragen en/of tips stuur een mail naar Dries Schuiling d.schuiling@hetnet.nl of naar mij noorwegen@jankeizer.nl

Groeten en een goede vangst,

Dries Schuiling en Jan Keizer